De meisjes van Verkade zitten te soppen. Het is de meest veelzeggende en onsmakelijke reclame van het koekjesmerk. Niet gezien? Drie inpakmeisjes van Verkade zitten in de kantine aan een kopje thee waarin ze een koekje dopen. Dat is iets dat Nederland al ruim een eeuw doet en daar wil Verkade ook in de eenentwintigste eeuw graag reclame voor blijven maken. Een kittige bedrijfsleidster duwt een loodgieter het toneeltje binnen. De loodgieter ziet er uit als zo’n stripper van de Chippendales en helemaal niet zoals een loodgieter er doorgaans uitziet. ‘Mmm, lekker’, zeggen de meisjes van Verkade tegelijk. Koekje of loodgieter? Lijkt me wel duidelijk. De bedrijfleidster duwt de loodgieter vooruit met de woorden: ‘Dáár lekt het’. Zodat de hunk zonder hersens maar niet zal denken dat de drie meisjes ‘lekken’. Als de bedrijfstante even later weer langs de drie grietjes loopt, merkt ze spottend op: ‘Zitten we lekker te sssoppen dames?’ Dat werkwoord ‘soppen’ wordt net iets te nadrukkelijk gezegd. Er komt een soort tweede loodgieter binnen, hunkstyle, maar dan nog blonder. Een reserveloodgieter zeg maar. ‘Nou, ook lekker’, zeggen de drie meiden weer. En dan sluit het spotje af met zoiets als dat de meisjes van Verkade 'weten wat ze lekker vinden'. Ja, ja.
Het clipje dat Verkade van de oorspronkelijke reclame op YouTube laat zien is ingekort. Even smakeloos maar korter.
Male cast? Koekmale
Er is van alles vreselijk mis met deze reclame. En met de samenleving die dit wel een aardige commercial lijkt te vinden. Laten we de scène eens omdraaien. Er zitten drie inpakkers van Verkade wijdbeens en in lichtgrijze joggingbroeken aan het bier. Dan komt er een gekostumeerde bedrijfsleider binnen die een extreem kortgerokt schoonmaakstertje met stoomstofzuiger voor zich uitduwt. Het schoonmaakstertje wordt gespeeld door Georgina Verbaan, waarvan we inmiddels beyond a shadow of a doubt weten dat haar borsten echt zijn volgens zo’n beetje elke zichzelf respecterende tabloid. ‘Wauw, lekker’, zeggen drie kerels tegelijkertijd. Biertje of schoonmaakstuk? Lijkt me klip en klaar nietwaar? Het maatpak duwt de sanitaire stripster vooruit met de woorden: ‘Dáár moet je zuigen’. Zodat de babe zonder brains maar niet zal denken dat die drie kerels gezogen moeten worden. Als de bedrijfsleider even later weer langs de drie bierdrinkende mannen loopt, merkt hij spottend op: ‘En schuimt het vvvoorvocht al?’ Dat zelfstandig naamwoord ‘voorvocht’ krijgt een veel te vette ‘v’ mee. Er komt een tweede, Aziatische hulpdame in de huishouding binnen, babestyle maar dan nog geiler. ‘Mmm, ook heel lekker’, brommen de drie jongeheren op rij. En ook nu weer sluit het spotje af met de kreet dat de jongens van Verkade weten wat ze lekker vinden. Jawel.
Haar bronst
Je mag drie keer raden hoe lang de omgekeerde versie van deze commercial op de Nederlandse televisie vertoond zou mogen worden. Zo kort ja. Maar als we meisjes zien soppen dan komen de spindokters van de STER er mee weg. Waarom? Vanwege wat recent door een Beatrijs Ritsema wel de ‘verwijving’ van de samenleving is genoemd. Een soort slap en impotent aftreksel van de tweede feministische golf uit de begin jaren zeventig van de vorige eeuw. In deze zogenaamd vrijmoedige staat van de ‘Rozegeur en Wodka-Lime’-vrouw van vandaag mag het visualiseren van en het zinspelen op de seksuele opwinding van ‘meiden’ ineens een stuk openbaarder, grover en dubbelzinniger dan twintig jaar geleden nog denkbaar zou zijn. En ook een stuk platter dan de politiek correcte wijze waarop we het libido van de man tegenwoordig nog in beeld mogen brengen. We noemen het een verworvenheid. Zelfs hele groepen vrouwen noemen dit ‘winst’. Het komt niet in hen op dat ze net zo stereotiep en stigmatiserend worden geportretteerd als hun mannelijke evenknieën. En het lijkt ze niet te deren dat ze ronduit vulgair zijn. Met bubbels. Ze zijn gewoon lekker geil en soppen al op hun stoel bij de aanblik van een ingepakte loodgieterslul. Tiete-kont-tiete-kont-tiete-kont jaja. ‘Kopje koffie glazenwasser?’ ‘Koekje erbij?’ Kennelijk verkeert een hele generatie jonge zelfbewuste, werkende vrouwen in een van mannen afgekeken bronst en moeten we daar vooral heel erg veel van horen en zien.
