STUKJES SINGLE [8]

Dubbele moraal
Vreemdgaan is van alle tijden. We denken te weten hoe mannen zich gedragen voor, tijdens en na het overspel. Maar ook vrouwen lijken vaker vreemd te gaan zonder spijt dan over het algemeen wordt aangenomen. Het aantal vrouwen dat vreemdgaat is bovendien veel groter dan we doorgaans willen geloven. Niet zo heel vreemd overigens, want voor elke man die vreemdgaat, is een vrouw nodig om het te laten gebeuren.

Zoete wraak
Twee babbelglossies, Celebrity en Top Santé, onderzochten in 2007 gelijktijdig wat hun lezeressen van vreemdgaan vinden. Van de Celebrity-lezeressen is 45% wel eens vreemdgegaan en van de gemiddeld iets oudere Top Santé-lezeressen zegt 22% wel eens vreemd te gaan. Ruim 1400 dames reageerden op de enquête van Top Santé. Van de 22% die toegeeft vreemd te gaan, heeft tweederde geen spijt. Opmerkelijk is dat 91% van de lezeressen wel vindt dat overspel niet kan. De redenen die de dames opgeven voor hun vreemdgaan:
• een doodgebloede relatie;
• een vonk die overslaat;
• wraak nemen op hun man die eerder is vreemdgegaan

Puur voor de seks
Aan de enquête van Celebrity deden zo'n 1500 vrouwen mee. Van hen zegt 45% wel eens vreemdgegaan te zijn. 60% van de Celebrity-lezeressen hanteert daarbij als motto: wat niet weet, wat niet deert. Toch wil 86% het wel graag weten als de eigen vaste partner vreemd zou gaan. De dubbele standaard. De redenen die de gemiddeld wat jongere dames van dit blad (tussen de 20 en de 30 jaar) opgeven voor hun vreemdgaan:
• puur voor de seks (33%);
• omdat de relatie niet veel meer voorstelt (46%);


Vreemdgaan is niet okee
Jongere vrouwen lijken dus makkelijker vreemd te gaan dan oudere. Maar helemaal betrouwbaar is die uitspraak natuurlijk niet. Net als de beide enquêtes overigens. Wel opvallend is dat in beide leeftijdsgroepen de vrouwen die vreemdgaan van zichzelf goedkeuren dat ze het doen, maar de partner zou dumpen als die vreemdging. 57% van de Celebrity-lezeressen zou de relatie zonder pardon verbreken als blijkt dat de ander vreemdgaat, van de Top Santé-lezeressen doet 55% dat. Alle cijfers op rij:




Wat niet weet, wat niet deert
Seksblog heeft een soortgelijke enquête uitgevoerd op internet onder mannen en vrouwen. Bijna 3500 mensen stemden op de poll van deze website. Volgens 32% van de stemmers is buiten je relatie met iemand naar bed gaan, iets dat ‘je kan overkomen’. 30% van de stemmers vindt dat een relatie betekent dat je voor altijd seksueel trouw blijft aan een persoon. 18% gaat stiekem vreemd en vindt dat de eigen partner het niet hoeft te weten als je eens buiten de deur vrijt. Vreemdgaan mag, vindt 10% als de ander het maar weet of als je daar samen in de relatie (ooit) iets over hebt afgesproken (8.9 %).

STUKJES SINGLE [6]

Spuit Elf
De pornofilm is nog altijd het bastion van presterende mannetjes en neembare vrouwtjes, al lukt het de laatsten om met wat acteerlessen in een workshopje hier en daar steeds duidelijker te articuleren wat ze lekker lijken te vinden - met het f-woord in vrijwel elke uitroep. Fuck! Da’s method-acting meat-style. Even een treurige observatie over het échec van elke pornofilm?

Het recept: aan het einde van negen van de tien voorspelbare reeksen driloefeningen in een x-rated filmpje moet de man klaarkomen. Je zou willen dat zoiets eens niet hoefde. Maar het leven van een ster is anders. Teneinde het hoogtepunt te bewerkstelligen, zal hij treurig en tandenknarsend langdurig aan zijn lul staan rukken. Als het dan uiteindelijk lukt om met zijn geheel eigen techniek (en een dosis coke) het orgasme te produceren waarop de cameraman heeft gewacht, dan sjort de faun brullend zijn goedje over het bij voorkeur stevig in de greep gehouden hoofd van de vrouw. Dubbele treurnis alom. Het orgasme kan in de pornowereld nog slechts bij hoge uitzondering door een vrouw bij de man worden opgewekt. Maar omdat mannen helaas niet net als vrouwen kunnen faken [1] [2], moeten de heren pornoacteurs de hand wel aan zichzelf slaan. Dat ze daarmee letterlijk ongelooflijk voor lul staan, wordt verbloemd door (1) het gebrul en (2) het met kennelijk fysiek overwicht in de ijzeren greep houden van het vrouwenhoofd dat het te plengen zoenoffer zodadelijk mag ontvangen. Een sneue vertoning die door La Cicciolina (Ilona Staller) en de Amerikaanse kunstenaar Jeff Koons in een serie gepimpte pornofoto’s onder de titel: ‘Made In Heaven’ tot veelbesproken kunst werd verheven in 1992. In de fotoserie ‘Made In Heaven’ plengt Koons inderdaad ook zijn streepje melkachtig vocht heel bestudeerd over en langs de bloedrode lippen van de als heilige maagd opgemaakte en neergevleide La Cicciolina. De laatste was al een Italiaans pornosterretje van enige faam en grote buste nog voordat Koons haar trouwde. Staller trouwde met Koons in 1991 en het publiekshuwelijk liep als snel op de klippen. Die trouwerij was het zoveelste kunstproject van de totaal ongrijpbare en verontrustend succesvolle kunstenaar. Dat in musea voor moderne kunst overal ter wereld hele drommen bezoekers zich besmuikt hebben staan te vergapen aan zo’n eendimensionale pornografische fotoserie is overigens het zoveelste bewijs dat het sprookje van de kleren van de keizer nergens zoveel opgeld doet als in de beau monde van de kunst, de mode en de porno.

[1] Meer dan 1 op 3 (35%) beweert bij elke seksuele gemeenschap een orgasme te bereiken; bij mannen is dat 45%, bij vrouwen 17%. Meer ervaren minnaars hebben meer kans op orgasmen bij seksuele gemeenschap: bijna de helft van de 35-plussers (48%) beweert iedere keer een orgasme te bereiken, tegenover minder dan 1 op 3 (32%) in de groep van 16 tot 20 jaar. Italianen komen het meest in aanmerking voor een orgasme bij elke vrijpartij (61%), gevolgd door de inwoners van Servië en Montenegro (56%) en de Macedoniërs (54%). Meer dan 1 op 10 Chinezen (11%) heeft nog nooit een orgasme gehad; ze worden gevolgd door de Finnen (10%), Indiërs en Zweden (beide 8%). Een kwart van alle respondenten heeft de voorbije 12 maanden een orgasme voorgewend; er is hier echter een groot verschil tussen de seksen: bijna 4 op 10 vrouwen (39%) veinst een orgasme tegen 17% van de mannen. De Macedoniërs en inwoners van Servië & Montenegro komen seksueel het best aan hun trekken: 82% heeft geen behoefte aan het veinzen van een orgasme; ze worden gevolgd door de Kroaten, Hongaren en Italianen (75%) (Uit: de Durex Survey 2004 – een mondiaal seksonderzoek)

[2] Erin Cooper van de Amerikaanse Temple University, onderzocht 366 vrouwen van 18 tot 32 jaar die toegeven weleens een orgasme te faken, Hij ondervroeg ze over hun seksuele gewoonten, redenen om te faken en hun intimiteitgevoelens voor hun partner. Een op de vijf vrouwen veinst weleens een orgasme. De meeste vrouwen houden hun partner voor de gek omdat ze ‘bang zijn voor intimiteit’ of omdat ze onzeker zijn over hun seksuele prestaties. Sommige vrouwen faken hun hoogtepunt om ‘het maar achter de rug te hebben’.

STUKJES SINGLE [5]

Witte paarden
‘Ik zoek mijn prins op het witte paard’ - gelezen op een datingsite. Echt waar. De prins op het witte paard, waar heb ik dat meer gehoord? Het moet al een flinke tijd geleden zijn. Ergens in de vorige eeuw of zo. Tegenwoordig denk je bij de prins op het witte paard eerder aan omhooggevallen nieuw-geld terroristen in Hummers of andere glossy PCHooft-tractors die de ranglijst van de Quote 500 bestormen. Of aan fame-seeking loverboys die de mythe handig exploiteren en de Cinderella’s laten dansen naar hun pijpen voor de poen.

Fabeltje van het ogenblik
De dames van de datingsites zoeken er nog altijd naar: de prins op het witte paard. Het lijkt de meest hardnekkige mythe in matingland. Bijna net zo hardnekkig als het sprookje dat er van uitgaat dat mannen bij het zien van een naaktfoto van iemand van de andere sekse allereerst naar de tieten en de kut loeren en pas daarna de vrouw zelve in de ogen blikken. Diezelfde ranzige mythe gaat ook uit van de veronderstelling dat vrouwen bij het zien van een naaktfoto van iemand van de andere sekse eerst devoot naar de oprechte oogopslag kijken, dan een hele tijd niks en dan misschien een sluikse knipoog naar de genitaliën.

De hoer Madonna
Jawel, dat had je dus gedacht. Het blijkt na uitvoerig testen [1] precies omgekeerd te zijn. Vrouwen checken eerst de geslachtsdelen en mannen checken eerst de ogen. Tenminste wanneer de test zo uitgevoerd wordt dat liegen onmogelijk is. Want vrouwen liegen over hun instinctieve impulsen [2] en hebben er dus sedert mensenheugenis alle belang bij dat de culturele mythe in zijn oervorm: ‘de man die op vlees uit is en de vrouw die naar het karakter kijkt’, dat die mythe in stand wordt gehouden. Nu zal elke doorgewinterde hardcore feministe onmiddellijk opstaan en roepen dat vrouwen geleerd hebben over hun lusten te liegen omdat mannen hen eeuwenlang onderdrukt hebben en er óf hoeren óf gezeglijke moedertjes van hebben gemaakt. Toch lijken de onwillekeurige oogbewegingen van beide seksen eerder een veel meer voor de hand liggende verklaring te hebben in onze evolutionaire komaf. Ook daar is onderzoek naar gedaan. Door evolutiebiologen. Vrouwen zouden genoodzaakt geweest zijn een snelle, maar afgewogen genetische selectie te maken voordat de paring het genenmateriaal van de man zou voegen bij het hare. Mannen daarentegen hadden meer belang bij het in luttele seconden afvinken van de ‘zorgbekwaamheid’ van de aanstaande moeders van hun kinderen. Beide lange termijndoelen lijken de oogbewegingen te verklaren die diep in ons geworteld zijn gebleven en lust heeft daar maar heel zijdelings mee te maken. Lust en de finetuning van al onze zintuiglijke genoegens kwam pas veel later. Toen we ‘beschaafd’ werden.


[1] Oogbewegingen Amerikaanse psychologen van Emory University en Indiana University deden dit ‘eye-tracking’-onderzoek. Daarin werden de oogbewegingen gevolgd van mannen en vrouwen die keken naar plaatjes van heteroseksuele orale seks of geslachtsgemeenschap. De vrouwen keken sneller, langer en met een grotere accuratesse naar de geslachtsdelen in beeld dan de mannen. Die hadden juist meer oog voor gezichten, vooral dat van de vrouw, zo rapporteren de onderzoekers in het tijdschrift Hormones and Behavior.

[2] Liegen om bestwil (Bron: ABC.net, ThisisLondon/ZQCentral.com 2003) Terwijl mannen graag opscheppen over hun prestaties in bed, zijn vrouwen juist opzettelijk veel te bescheiden over hun seksleven. Ze liegen er over. In werkelijkheid hebben vrouwen gemiddeld echter net zo'n lange waslijst met bedpartners als mannen. Vanaf de jaren zestig worden er polls gehouden over het seksleven van mannen en vrouwen. Voor een onderzoek van het Journal of Sex Research werden 96 mannen en 105 vrouwen ondervraagd. Tijdens het onderzoek kregen sommige mannen en vrouwen te horen dat hun antwoorden anoniem zouden blijven, anderen werd verteld dat de antwoorden werden getest aan de hand van leugendetectors. Uit het onderzoek (en uit andere polls) kwam naar voren dat vrouwen hun liefdesleven romantischer afschilderen dan het in werkelijkheid is. Niet alleen liegen vrouwen over het aantal partners waarmee ze het bed delen, ook voegen ze wat jaartjes toe aan de leeftijd waarop ze worden ontmaagd en zijn ze onwaarachtig over masturbatie en het kijken naar pornografie. ‘Seks met jezelf’ zouden ze niet interessant vinden. Wanneer de onderzochte vrouwen echter te horen kregen dat hun antwoorden aan de hand van leugendetectors werden getoetst, bleken ze opeens een stuk eerlijker en openhartiger. Vrouwen liegen over het aantal sekspartners omdat ze nog altijd bang zijn om voor ‘hoer’ te worden uitgemaakt. Dat gevoel is zo sterk, meldden de onderzochte vrouwen, dat ze nog steeds niet eerlijk durven uit te komen voor hun seksgedrag.

Meer, meer
De constatering op zichzelf vraagt om nadere uitleg. Hoezo zijn vrouwen onwaarachtig over hun seksleven? Wie denk ik wel dat ik ben dat ik een hele gender zomaar even genitaal mag knippen en scheren? De ‘onwaarachtigheid’ (zeg maar Eva’s aandeel in de erfzonde uit het paradijs) ligt natuurlijk besloten in de mogelijkheid dat vrouwen een orgasme kunnen veinzen. Wel eens man zien faken? Vier van de tien vrouwen speelt dat spelletje tegenwoordig nog altijd. Twintig jaar geleden was dat aantal veinzende vrouwen nog vele malen groter, maar daarbij dient opgemerkt te worden dat ruim veertig jaar geleden het hele bestaan van een vrouwelijk orgasme voor de meeste vrouwen (en vrijwel alle mannen) totaal onbekend was. Er is dus veel gebeurd sinds het eerste McKinsey rapport en vrouwen zijn in snel tempo vertrouwd geraakt met een nieuw ontdekte seksualiteit. Toch blijft dus zelfs vandaag 39% een orgasme veinzen. Waarom vraag je je af. Ook daar zijn verschillende hypothesen over onderzocht. Het lijkt dat veinzen de vrouwen de mogelijkheid geeft te blijven denken dat ze geweldige minnaressen zijn. Dus net doen alsof de seks geweldig is, maakt dat je van jezelf kunt denken dat je goed vrijt? Het is een dubbele onwaarachtigheid als je het mij vraagt. Verder is het ook zo dat vrouwen veinzen zodat het hele gedoe maar in een wipje is afgelopen. Dat is de categorie die het geen biet interesseert of ze een goede minnares zijn of niet, maar die de daad vooral beschouwt als een verplicht nummer dat kan worden afgeraffeld. Een kleine groep die veinst, geeft aan dat ze door te faken hun partner het gevoel willen geven dat hij een geweldige minnaar is. Ze willen hem althans niet uit de droom helpen. Ze doen het deels uit consideratie voor de sneue man zelf, maar voor een ander deel ook uit eigenbelang: een echtgenoot die weet dat zijn vrouw weet dat hij er in bed maar bar weinig van bakt, is niet te genieten in de dagelijkse omgang.

Als een meisje nee zegt
De onwaarachtigheid van de motieven van fakende vrouwen is opvallend. Één kluwen van redenen achter redenen en verborgen motieven. Daar komt nog iets bij. De campagne uit de jaren tachtig van de vorige eeuw: ‘Als een meisje nee zegt, dan bedoelt ze ook nee!’ was ergens voor nodig. Ik zeg dat niet snel van Postbus 51 geleuter, maar in dit geval is het correct. Naast het feit dat mannen door de bank genomen nog steeds egocentrische ongevoelige horken zijn met endocriene jeuk die ze niet anders lijken te kunnen articuleren dan met de oerkreet, waren er blijkbaar ook meisjes die als ze ‘nee’ zeiden ‘ja’ bedoelden. De types die speelden dat ze ‘hard to get’ waren in plaats van de types die ‘zu haben’ waren. Er was in elk geval sprake van een schemergebied, een niemandsland waarin de vrouwen ‘onleesbaar’ leken. Het spel van aantrekken en afstoten in plaats van aftrekken en aanstoten. De plagerige fleurt, het pruilmondje op de zedige kuisheidgordel, het Lolita-toontje, de smachtende blik die slechts wilde ‘knuffelen’. Kennelijk is de onduidelijkheid, de onwaarachtigheid, het niet zeggen wat je bedoelt een deel van de verleidingsriten, het arsenaal van vrouwen.

STUKJES SINGLE [4]

Huidkleuren
Are there still women around who did not scar their pink flesh with mediocre icons in pailing skindeep needlepoints of ink?

Wat weten wij nou in godsnaam nog van erotiek? De Nederlandse erotiekbeurs van het jaar, de Jaarbeurs/Ahoy ‘Kamasutra Erotic Lifestyle Beurs’, want ook in originele naamgeving blinken we niet uit, die beurs is een soort MacDonalds van de ‘erotiek’ anno 2009. En wat er op erotisch gebied te koop is, getuigt van zo weinig goede smaak dat je het gemakkelijk de fastfood van de fuck mag noemen. Het ergste van alles is misschien nog wel de tattoo-rage en het piercen van genitaliën of andere zenuwrijke lichaamsdelen. Dat van die tattoo’s is echt om te huilen.

Of een piepklein schorpioentje op je rechtschouderblad...

Lifestyle is lijfstijl geworden en omdat we ‘design’ al grondig hebben gedevalueerd in onze Gamma’s en Blokkers, is ook ‘lijfstijl’ eenzelfde leeghoofdig lot beschoren. Hele volkstammen doorsnee Nederlanders laten zich volinkten met gejatte pseudo-tribal kuitkrullen en rugvlammen. Blauw prikkeldraad op je biceps. En was de tattoo-liefhebber nou maar echt lid van een oeroude Nederlandse stam en zouden de pictogrammen van het tattootaaltje nou maar echt terug te voeren zijn op de klassieke Hindelooper decoraties of de delftsblauwe guirlandes, dan wortelde de zelfverminking tenminste in een gemeenschappelijk cultuurgoed. Maar nee, we flikkeren alle gothic en tribal art van alle uithoeken der wereld op één hoop met de bonkige tattookunst uit ons voorbije zeemansleven en de sentimentele egodocumenten van levenslang gedetineerden. Wat je krijgt is ronkend geknoei op je buik, je borsten of je billen waar je voor de rest van je leven aan vast zit. Heel erg Nederlands is het ook om wel een tatoeage te willen, maar dan een schattig kleintje én ergens op een stiekem plekje. Een blauwe traan die uit je navel drupt bijvoorbeeld of een piepklein schorpioentje op je rechtschouderblad. Het is van alles niks, een boekenkast met één boek, een schilderij met één veeg.

Zij die zo’n nanotattootje laten zetten, zien zichzelf als uiterst geraffineerd. Ze zijn eigenlijk gewoon te schijterig om voluit te gaan voor de uiterst complexe en gedetailleerde bodysuits die van de Japanse samoerai van weleer of de geisha met hoge rang, ja zelfs van de Yakuza (Japanse maffia) een levend kunstwerk maken, vol waarachtige symboliek en van een ongekende grimmige schoonheid. Om nog maar te zwijgen van de decoratieve verminkingen die van negers in Mozambique (1) een wandelend brailleboek maken, maar mooi en met afleesbare rechtvaardiging. Of de ingewikkeld getekende, ragfijne hennahanden van Indiase bruidjes, de zuurverdiende krijgerskunst op de armen en benen van de Maori’s. Schitterende, levende kunstwerken maar laat het kunstje alsjeblieft daar waar het hoort en waar het een zingevende functie vervult in de diepgewortelde traditie van gemeenschappen. Wij hebben in Nederland welbeschouwd maar drie stammen die ongestraft met een beetje tatoeëring wegkomen: de zeelui, de gevangenen en de Hell’s Angels. De rest doet massaal aan cultroof bij gebrek aan eigen inspiratie.

(1) The Makua en Lomwe stammen in Mozambique (Afrika) gebruiken scarificatie door middel van het stempelprikken met fijne naalden als een vorm van initiatie of als identificatie van de notabelen binnen de stam. Het bijtende sap van het fruit van de cashew noot wordt in de geperforeerde huid gewreven zodat kleine ontstekingen de gaatjes laten zwellen en een blijvend litteken in de vorm van een huidbolletje achterlaten. Nog zeer recent werd deze vorm van punt- of bolletjestatoeëring eveneens toegepast door de vrouwen van de Toda in India als teken van wasdom.

STUKJES SINGLE [3]

EVEN PASSEN
Ik ken via de datingsites een zojuist gescheiden vrouw van ergens begin veertig met twee jonge kinderen die in de maanden volgend op haar scheiding maar liefst zeven internetdates in korte tijd achter elkaar mee naar bed heeft genomen. Dat vertelde ze me.

Bij haar thuis. In the privacy of her own bedroom. Mannen van het net. Maar geen nette mannen. Ongeleide internetprojectielen met zaadleiders. Ze had ‘iets in te halen’. Op seksueel gebied met name. Ik denk eerder dat ze vooral iets te bewijzen had, maar dat doet er hier niet toe. Men neuke maar raak voor mijn part. Één van de mannen die ze na de online kennismaking en een telefoongesprekje in de avonduren bij haar thuis uitnodigde, liet er al evenmin veel gras over groeien. Nauwelijks een goed half uur na binnenkomst opperde de vent: ‘Zeg, zullen we eens gaan passen?’. En dat zijn ze toen maar gauw gaan doen. Ik hoorde het verhaaltje en ik dacht nog: ‘Kleren? Wie gaat er nou samen kleren passen bij een eerste date’. Een tijdje niks en toen viel het kwartje dat we tegenwoordig vijfentwintig eurocent horen te noemen. Passen! Het uitproberen der voortplantingsorganen! Ooit zo zout gegeten? En dan heb ik het niet over de smaak van het sperma in Westland aan Zee. Dat ik daar niet aan gedacht had, zeg. En ze zijn het meteen maar gaan doen ook. De wereld is een vreemd oord. Handenschudden, koffie lurken en sextools ‘passen’. En paste het? Dat wil je dan vervolgens weten toch? Ja het paste biologisch maar er was verder vrij weinig aan geweest. Ik dank je de koekoek (ook zo’n promiscue soort die andermans nest bevuilt en vervolgens nooit meer iets van zich laat horen behalve dat melancholische gekoer in een bosrand dan). Na even doorpraten bleek dat geen van de zeven haastig georganiseerde bedside stories de moeite van het navertellen waard waren en dat kwam voor mij nauwelijks als een verrassing.

Mannen van het net, maar geen nette mannen...

Het is de Nu-cultuur van de generatie Nix, wat ik je brom. Ík wil het Nú hebben. Vrij? Dan ik nu seks dat de stukken er vanaf vliegen. Het vervelende is alleen dat een plotselinge beurt maar uiterst zelden ook nog een betekenisvol samenzijn inluidt. Eigenlijk vrijwel nooit. Nog vervelender is dat de opgeklopte lust die zogenaamd geen uitstel meer duldt helemaal geen echte lust is, het is geeuwhonger naar aandacht en een zielige noodgreep van het lijf om aan het verdriet van het alleenzijn een subiet einde te maken.
Eind van het liedje is een zich door en door vies voelende vrouw van begin veertig met twee bloedjes van kinderen en met nog net dat greintje verantwoordelijkheidsgevoel dat haar een aidstest liet doen. Laat ze nou wonderwel de dans der virulente sexvirussen zijn ontsprongen. Zeven keer met vuur spelen en er mee weg komen. Een revolver heeft vijf kamers. Stop er één patroon in en je hebt twintig procent kans je door je hoofd te schieten. Het spelletje heet Russische roulette. En je kunt het in je eentje doen.

STUKJES SINGLE [2]

SINGLE IS BOEM LAUW!
Na een flitsscheiding behoor je tot dat bruisende deel van de Nederlandse bevolking dat zich opeens niet meer ‘alleenstaand’ of ‘gescheiden’ noemt, maar ‘single’. Dat bekt beter dan ‘alleen’.
Singles zijn niet sneu.
Single ben je welbewust -
alleen en toch ook weer niet.

Het is beslist niet eenzaam, dat moet je binnen de 25 Megabits bandbreedte van de druk chattende, twitterende, virtuele hivemind van ons land absoluut niet denken. Want als de singles van dit land al niet op ‘hives.nl’ of Twitter of Facebook aan hun netwerk van olijke vrienden en kennissen klussen, dan maken ze wel happige of hongerige profielen aan op de datingsites die als paddestoelen uit de grond zijn geschoten.
Op relatieklik.nl bijvoorbeeld of op Lexa.nl (Lovematch) of op e-matching.nl. Die laatste site is een dating tool voor de ‘hoger opgeleiden’. Zo was het bedoeld tenminste. De voorselectie naar opleidingsniveau wordt door menig zichzelf adverterende vrouwtjessingle evenwel met een korreltje zout genomen, want het wemelt op e-matching.nl van de Karins en Katriens die iets secretaresse-achtigs zeggen te doen (op academisch niveau dan wel). De host van e-matchting.nl lijkt het oogluikend toe te staan en de dames zelf schijnen MBO al een beduidend stuk hoger opgeleid te vinden dan Basisschool (1). En dat is natuurlijk ook zo. Er wordt trouwens überhaupt wat omfloerst afgelogen in de dating profielen die singles op dergelijke sites van zichzelf maken:

‘Hoi mannen van Nederland dit is Pink11je124. Op knipogen reageer ik niet (sorry), maar elke serieuze mail (met foto) wordt door mij beantwoord. Ik ben een vlotte meid van 47 met drie leuke kids (12, 13 en 17 jaar). Ik werk part-time (baan zeg ik later). Ik rook bijna niet meer, ben opgeruimd en positief en kan goed luisteren. Ik heb mijn leven best wel goed voor elkaar, maar mis zo nu en dan toch die sterke warme arm op de bank met een goed glas wijn en een open haard en een paard en lange wandelingen aan het strand. Hoor ik van je?’

Hoofdpijn van het alleen zijn? Ga e-daten!

Echt een tiepje om eens me te speeddaten. Om er vervolgens in een paar minuten achter te komen dat 35 milligram Efexor voor de dagelijkse dosis vrolijkheid zorgt, dat de kinderen een blok aan haar been zijn, vooral de oudste die als hanggroepjongere in één van de aanstaande prachtwijken van een grote stad in het westen van ons land nu al een paar keer met de politie in aanraking is gekomen, dat het met werken niet echt wil vlotten vanwege die drie kinderen en dat ze dus op vrijwillige basis parttime schminkt en dresst in het plaatselijke theater. En hoe je dat allemaal zo snel aan de weet komt? Het kettingrokende roze elfje (waarvan er dus in Nederland 124 online zijn) mag zichzelf dan hebben getypeerd als een goede luisteraar, ze vergat erbij te vermelden wat voor geweldige praatster ze eigenlijk is.

(1) En wat antwoorden die dames in de snelle poll van MV-Life.nl dan wel op de vraag of hoger opgeleid alleen HBO of Universiteit is? ‘Levenservaring is belangrijker dan een papiertje’. Ja zo lust ik ze ook. Doe bij mij maar die invasieve medische ingreep met uitsluitend een portie levenservaring. Verras me maar.